‘Nog koffie?’ Perkus bewoog al met de kan naar Halis kopje.
‘Nee dank je.’ Hali stond op van de keukentafel en liep naar de brievenbus die ze net had horen klepperen.

Een gele envelop! Ze griste hem van de deurmat en liep met kloppend hart terug naar de keuken. Daar legde ze de brief midden op tafel.

‘Shit,’ vloekte Perkus. ‘Maak je hem niet open?’
‘Doe jij maar.’

Perkus vermande zich en nam de envelop van de tafel. Met zijn broodmes scheurde hij het papier en haalde de brief eruit. Zijn ogen vlogen over de letters.

‘Nou?’ Halis stem beefde. ‘Lees voor.’
Perkus schraapte zijn keel en las:

Beste burger

Wij bevinden ons in barre tijden. De spanningen met ons Buurland Belsttaten lopen op. Onze daadkrachtige regering heeft tot nog toe de situatie volkomen in de hand weten te houden maar de status quo staat onder druk. Daarom gaat vanaf heden het noodplan in. Wij moeten onze knopen tellen.

U dient derhalve in de week van 3 juni tot en met 10 juni al uw knopen in te leveren bij het vredesknooppunt. De telling zal plaatsvinden op 11 en 12 juni. Op basis van de uitkomst zal het ministerie van verbinding een advies uitbrengen aan het ministerie van besluit over de AOV (Aanvallen of verdedigen) -strategie.
In ruil hiervoor ontvangt u knikkers voor uw persoonlijke bescherming.
U kunt gratis tornmesjes afhalen bij de kruidenier bij u in de buurt.

Het niet gehoor geven aan deze oproep kan tot een boete leiden.

Het ministerie van vordering.

Perkus liet de brief in zijn handen zakken en keek Hali aan. Zijn ogen schoten heen en weer.
Hali sprong op van haar stoel en begon door de keuken te ijsberen.

'Wat denken ze wel niet? Hoe moeten wij dan onze broek ophouden? We hebben hard gewerkt voor onze knopen,’ was Halis eerste reactie.
'Rustig nou Hali, laten we eerst zelf onze knopen tellen en dan kijken hoeveel we in gaan leveren.'
'Er staat echt al uw knopen,' jammerde Hali. 'Denk je nu echt dat ik weer in een lap stof met een gat erin en een touw om mijn middel ga lopen? Dat is barbaars.'
'Luister Hali, we leveren net genoeg knopen in om voldoende knikkers te krijgen om het spel mee te spelen.'
‘Dat hebben we nog nooit gespeeld, Perkus. Ken jij de spelregels? ‘

Hali beet op haar nagels.
'En we kunnen betrapt worden. Of erger, verraden,’ ging ze verder.
‘Wie zou ons nou verraden?’
‘Onze buren: Sandrij of Erlan. Heb je niet gemerkt hoe ze maar door bleven vragen naar jouw status op je werk?’
Perkus gaf geen antwoord. Hij krabde zijn achterhoofd.

‘Zonder knopen komt alles los te hangen. Alles wat we met moeite bij elkaar hebben weten te sparen,’ zei Perkus. Hij sloeg met een vuist op tafel. ‘We verbergen een deel.’
Hali knikte.
‘Je hebt gelijk. Dan kunnen we er nog mee vluchten als het moet.’

‘En dat spel met de knikkers leren we wel,’ zei Perkus overmoedig.

Versiegeschiedenis

Versiegeschiedenis